Στην προβολη της ταινίας θα είναι και ο Félix Fernández de Castro, ο σκηνοθέτης της ταινίας.
Ξεχαστe οτι γραφω πριν Το φεστιβαλ ντοκιμαντερ Θεσσαλονικης εχει ειδικο αφιερωμα: Ετσι Ειμαι: Ανατρέποντας Προκαταλήψεις με αρκετές ταινίες να μιλάνε για την διαφορετικότητα, ειδική αγωγή και αυτισμό. Το πρόγραμμα των ταινιών είναι εδώ
Σε αυτο θα με καταλαβουν μαλλον οι γονεις παιδιων με αυτισμο που μπαινουν εδω...
Αν πρωτοπουνε οτι το παιδι τους εχει αυτισμο, η απαντηση θα ειναι συχνα, "ααα σαν αυτον στο Rain Man", αυτο γινοτανε περισσοτερο παλιοτερα.
Μια καταπληκτικη οντως ταινια, με απιστευτες ερμηνειες βασικα απο τον Dustin Ηοffman σαν αυτιστικο και τον αδερφο του τον Tom Cruise. Αν και δινει μια καλη περιγραφη ενος τυπικα αυτιστικου ατομου, σε ολους σχεδον μενει η ικανοτητα με τους αριθμους και τα χαρτια. Δεν θα ηθελα να ξερω ποσοι γονεις θα προσπαθησαν να κανουν το ιδιο με τα παιδια τους τοτε....
Απο τοτε εχουν βγει και αλλες ταινιες...
Μια ελληνικη, "Η ζωη μου με τον Αλκη" του Δημητρη Κολλατου - την οποια ψαχνω να βρω για να ξαναδω...
Προσφατα βγηκαν...
Mozart and The Whale
The Black Balloon
Προσφατα ανακαλυψα αλλες τρεις ταινιες, μια απο Ισπανια, μια απο Αυστραλια και μια απο την Κινα
Η πρωτη, το Maria Y Yo - H Μαρια και γω, ειναι βασισμενη σε ενα comic που εβγαλε ενας γνωστος Ισπανος σκιτσογραφος, ο Miguel Gallardo, για αυτον και την κορη του. Το κομικ ειχε μεγαλη επιτυχια και ο Felix Fernandez de Castro, το εκανε ντοκυμαντερ με τον Miguel Gallardo και την κορη του Maria να παιζουν σε αυτο. Το μεγαλυτερο μερος της ταινιας ειναι για την προσπαθεια τους να πανε απο την Βαρκελωνη που μενει η Μαρια με την μητερα της στα Καναρια νησια για διακοπες και πως αλληλεπιδρα με τους τουριστες η Μαρια.
και το trailer της ταινιας
Απο Ισπανια υπαρχει και το Yo, También - Και εγω, για καποιον που μολις εχει τελειωσει το πανεπιστημιο και στην πρωτη του μερα στην δουλεια, ερωτευεται, η διαφορα απο τα συνηθισμενα ειναι οτι ο Daniel εχει συνδρομο Down. H ταινια ειναι σχεδον βιογραφικη του πρωταγωνιστη της (Pablo Pineda) ο οποιος εγινε ο πρωτος ανθρωπος στην Ευρωπη με συνδρομο down που πηρε πτυχιο πανεπιστημιου.
Η δευτερη ταινια, Mary and Max,ειναι φτιαγμενη απο πλαστελινη και μιλαει για μια κοπελα, 8 χρονων, στο μακρινο 1976 στην ακομα πιο μακρινη Αυστραλια που μενει σε ενα χωριο και δεν εχει φιλους παρα μονο ενα μικρο κατοικιδιο. Αποφασιζει να ψαξει να βρει εναν φιλο στην Αμερικη για να αλληλογραφει, μεσα απο εναν τηλεφωνικο καταλαγο διαλεγει τυχαια τον Max Horowitz, εναν 46χρονο που μενει μονος του σε ενα διαμερισμα με μοναδικη παρεα διαφορα κατοικιδια. Αρχιζουν να επικοινωνουν με γραμματα και να βοηθουν ο ενας τον αλλο στα διαφορα προβληματα τους. Καποια στιγμη ο Max μπαινει στο νοσοκομειο και του γινεται διαγνωση οτι εχει συνδρομο Asperger και Mary το βαζει σκοπο να τον βοηθησει....
Η τριτη ταινια Ocean Heaven, μιλαει για εναν πατερα και τον 22χρονο αυτιστικο γιο του, τον μεγαλωνει μονος του καθως εχει χασει την γυναικα του 14 χρονια πριν. Η ταινια μας δειχνει πως αντιμετωπιζει τα διαφορα καθημερινα προβληματα και το πως προσπαθει να εκπαιδευσει τον γιο του σε καθημερινες δραστηριοτητες. Τον ρολο του πατερα εχει ο Jet Li γνωστος απο ταινιες πολεμικων τεχνων στον πρωτο του δραματικο ρολο.
αφιερωμενο ποστ σε καποιον που εφτασε τα αντα αυτη την βδομαδα...
Πριν τρια χρονια πηραμε το τρενο, πηγαμε Θεσσαλονικη, πινωντας μπυρες στην διαδρομη και λεγωντας ποσα γαματα θα ηταν. Λεωφορειο προς Μονη Λαζαριστων, στο μπαρακι του Ερωτικου μεχρι να ερθει η ωρα. Με μπυρες και πατατακια να ξεγελασουμε την πεινα μας. Ηρθε η ωρα, στηθηκαμε στην ουρα. Εβρεξε 10 λεπτα και ακυρωθηκε η συναυλια. Ηταν να δουμε τον Yann Tiersen. Τον εμαθα οπως ολοι μας, υποθετω, απο το Amelie. Σημερα ηρθε η ωρα να τον δω τελικα. :))))
Μια σκηνη που μου αρεσει απιστευτα. Οπως και στην αρχη που βλεπει τα συννεφα σαν εικονες.
Let me help you. Step down. Here we go! The drum major's widow! She's worn his coat since the day he died. The horse's head has lost an ear! That's the florist laughing. He has crinkly eyes. In the bakery window, lollipops. Smell that! They're giving out melon slices! Sugarplum, ice cream! We're passing the park butcher. Ham, 79 francs. Spareribs, 45! Now the cheese shop. Picadors are 12.90. Cabecaus 23.50. A baby's watching a dog that's watching the chickens. Now we're at the kiosk by the metro. I'll leave you here. Bye!
και μια ατακα: Raymond Dufayel:You mean she would rather imagine herself relating to an absent person than build relationships with those around her?
Η αληθεια ειναι οτι τωρα που διαβασα για την ταινια παλι, ξυπνησαν οι αναμνησεις. Το ονομα που ειχε γραψει στους τιτλους της ταινιας "Prefabricated Quartet", και η σκεψη οτι το Quartet παρεπεμπε σε jazz quartet. Οτι -νομιζω- πως οι Prefabricated Quartet ηταν και στην παρουσιαση εκει. Οτι ειχα δει το ονομα τους και τους γκουγκλισα αλλα δεν ειχα βρει κατι.
Μακαρι να μπορουσα να ξαναβλεπα την ταινια. Παιζεται τωρα στην Ελλαδα
Αλλαξε και το clue της ταινιας, απο:
“Κάθε είκοσι χρόνια περνάει ένας κομήτης που χαράζει στην επιφάνεια μιας λίμνης ένα φωτεινό μονοπάτι, επιτρέποντας σε όσους πραγματικά αγαπιούνται να τη διασχίσουν. Τρία ζευγάρια θα αντιμετωπίσουν την πρόκληση του μύθου.”
σε:
Ο έρωτας σε τρεις ηλικίες, σε τρεις συγκρούσεις, σε «Τρεις Στιγμές»
Περιμενω, με λιγη τυχη, το cd/soundtrack της ταινιας την Πεμπτη, το cd ειναι μαζι με ενα βιβλιο, το σεναριο της ταινιας.
Απο τις ταινιες που εχω δει το τελευταιο καιρο και αξιζουν. Αρκετα ωστε να ξεπερασω την απεχθεια για τα σινεμα.
Slumdog Millionaire του Danny Boyle (Trainspotting, Shallow Grave, The Beach, 28 Days Later). Πηγα και την ειδα την προηγουμενη βδομαδα με καποιους μαθητες. Την ειχανε διαλεξει αυτοι και στο ακουσμα Ινδιας και Bolywood δεν ενθουσιαστικα. Αλλα αξιζει ομως. Για την ζωη στην Ινδια, την ατμοσφαιρα της ταινιας που χωρις να ξερεις το γιατι σε καθηλωνει.
Το τραγουδι στο βιντεο ακουγεται και στην ταινια. Remix στο Paper Planes της Μ.Ι.Α. απο DFA. Axxxx και αυτη εκτελεση μου μυριζει καλοκαιρι...
Ξαναχαζευωντας το προηγουμενο ποστ, νομιζω οτι βγαζει μια μελαγχολια. Καμια σχεση ομως. Απλα ακουσα το Great Beyond μετα απο χρονια. Ετσι ξαναθυμηθυκα και το Man on the Moon (την ταινια) και ειναι η αυριανη αγορα. Εχω να την δω απο οταν βγηκε στο σινεμα. Ειναι ισως η καλυτερη ταινια του Jim Carrey και ειδικα βλεπωντας τον Andy Kaufman στο δευτερο βιντεακι, φαινεται ποσο μεσα στο ρολο του εχει μπει. Στο πρωτο ειναι η αρχη της ταινιας και ενδεικτικο του χιουμορ του Kaufman.
Hey Andy, did you hear about this one? Tell me, are you locked in the punch? Hey Andy, are you goofing on Elvis? Hey baby, are you having fun? If you believed they put a man on the moon, man on the moon If you believe there's nothing up my sleeve, then nothing is cool
Here's a little agit for the never-believer. Yeah, yeah, yeah, yeah Here's a little ghost for the offering. Yeah, yeah, yeah, yeah Here's a truck stop instead of Saint Peter's. Yeah, yeah, yeah, yeah Mister Andy Kaufman's gone wrestling (wrestling bears). Yeah, yeah, yeah, yeah
Αχχχχ δυσκολο το πρωινο, ποναωωωω... Παρτυ με μουσικη απο το Manchester και οχι μονο. Αρχες '90, τουλαχιστον τοτε το προλαβα εγω. Indie:)
Ηταν γαμάτα, James, Inspiral Carpets, Carter USM, Curve, Sugarcubes, Shamen, New Order, EMF, The Charlatans, KLF, Stone Roses, Lush. Ολοι μαζι σε μια βραδια! Τα περισσοτερα κομματια, ειχα να τα ακουσω καιρο, καποια ειχα ξεχασει οτι υπηρχανε και πολλα CD και βινυλια που τα εχουν, σκονιζονται στο δωματιο μου στην Ελλαδα χρονια τωρα περιμενωντας.
Τρομερο ξεβιδωμα χθες, ποναει η μεσουλα, τα χερακια, τα ποδαρακια, ευτυχως οχι το κεφαλι. Θυμηθυκα βραδιες σε Giteana και Front Page στη Λαρισα ακομα και αργοτερα στα φοιτητικα χρονια σε Residents, Berlin και Λουκυ Λουκ!
Φωναξα ενα μαθητη μου να σταματησει στις κυλιομενες! Δεν με ακουσε και κατεβηκε....ενω κοιτουσα για αρκετα δευτερολεπτα τις σκαλες, πριν παει ο μαθητης, ειχα πειστει οτι απο κει που πηγαινε ανεβαινες και απο την αλλη κατεβαινες....ευτυχως δεν με ακουσε...και μετα του ειπα οτι του μιλησα για να περιμενουμε τους υπολοιπους.
Μιλουσα με μια καθηγητρια και αφου τελειωσαμε και ξεκινησα να φυγω, γυρναω και τι ρωταω, με φωναξε καποιος? Δεν απαντησε...Ξαναρωταω, με φωναξε καποιος? Τιποτα...με κοιτουσε...ξαναρωταω...I thought I heard someone calling my name....Πριν μιλουσα στα Ελληνικα!!!! και φυσικα δεν με φωναξε κανενας...:(
Εχω δικαιολογια....με χτυπαει το δοντι...και η κουφαλα....και ποναει το τυμπανο και ενα νευρο στο λαιμο...επισης εχω χαζεψει.
Απορια...Μαριλενα (και σε οποιον αλλο θελει να απαντησει)...ειναι αυτισμος, το οτι ενω δεν ειχα σχεδον καθολου post με tag αυτισμος μεχρι να διαβασω το blog της, τωρα υποθετω οτι εχω καμια δεκαρια....και εχω κολλησει με αυτο? Εμμονη?
Ακουγα μεχρι τωρα (κλασσικα για την ωρα, εκτος δευτερα τριτης-που εχω πει οτι ακουω Κανακη+imagine,X.Παπαμιχαλη με καλεσμενο τον Δ.Δανεζη απο την "Εμπολεμη Ζωνη") εκτος απο τις ωραιες μουσικες, ακουσα ωραιες ιστοριες....:) Να θυμηθω να παρω το cd (και νομιζω μαζι και dvd της Εμπολεμης Ζωνης). Οι μουσικες - καποια απο Αφρικη- μου θυμισαν την τελεια συναυλια απο Cesaria Evora στο Εδιμβουργο, νομιζω πριν τεσσερα χρονια, μαζι με το Γκολφακι, και την τελεια κρεπα στην καντινα εξω απο Usher Hall με κανελλα και ζαχαρη.
Εδιμβουργο...σημερα διαβασα στην Ελευθεροτυπια για ενα καινουργιο βιβλιο του Irvine Welsh, γνωστος απο το Trainspotting. Διααζα το βιβλιο κατα την πρωτη ανοδο μου στο Edi, μολις ειχε αρχισει να γινεται γνωστο στην Ελλαδα, το πηρα μονο και μονο λογω Εδιμβουργο. Τελειο βιβλιο και μια ταινια δυνατη! Θυμαμαι στην Ελλαδα διαμαρτυριες για την προβολη της. Δεν νομιζω να υπηρξε ατομο της "γενιας μου" που να εχει παει Εδιμβουργο για σπουδες και να μην ειχε κανει ζεσταμα με Trainspotting και Braveheart. Πριν λιγα χρονια δοκιμασα να διαβασω ξανα το βιβλιο. Ποση διαφορα εκανε. Sighthill, 65, 25, Meadows, Leith, Leith Walk, Hibs, Hearts, Υπογεια διαβαση στο roundabout Longstone ή/και Sighthill με παρεα το "There is a light that never goes out" απο Smiths (αν και τοτε το ξαναμαθαινα σε διασκευη απο Divine Comedy). Το κυνηγητο στην ταινια απο το WH Smith, που τοτε υπηρχε ακομα στην Princess Street, μεχρι τα στενα του Cowgate. Αντε να ξαναβγαλει βιβλιο για την παρεα του! Θυμαμαι οτι χρωσταω ενα ομορφο post για την "Αθηνα του Βορρα", σχεδον ενα χρονο τωρα. Σχεδον πρωτο post στο blog. Αλλα εχω να παω σχεδον απο τοτε. Μονο μια επισκεψη, μονο για 24 ωρες, 18 ιουλιου. Μονο και μονο για ενα γεια.
Σημερα μας κανανε μια μικρη ενημερωση για τους ανθρωπους με διαβητη, εχω ξανακανει με το που ηρθα στην δουλεια αλλα αυτο που εκανα σημερα ηταν πιο επισημο γιατι ενας απο τους μαθητες που θα παει εκδρομη την αλλη βδομαδα ειναι διαβητικος. Kαπου ειχα διαβασει για τους διαβητικους και ποσο δυσκολο ειναι, σε ενα blog δλδ, οταν ειχε γινει η ιστορια με την Γιαννακου και την εγχειρηση. Τοτε δεν ειχα καταλαβει ποσο δυσκολο ειναι να εισαι/εχεις καποιον με διαβητη. (αν αυτος/η που ειχε κανει το post το διαβασει αυτο, γιατι ειμαι σιγουρος οτι εχει κανει σχολια εδω, ας μου στειλει κατι στο μαιλ, που υπαρχει στο profile να το κανω post. Χαρα μου!). Ειλικρινα θα αρχισω να πιστευω οτι με παιρνουν στην εκδρομη γιατι λογω μαθηματικων θα μπορω να υπολογισω γρηγορα ποσα mgr Νοvo.... θα πρεπει να χορηγησουμε.
Σε καποιο post ειχα γραψει οτι θα ηθελα να ακουγα απο Μακρινα Ξαδερφια το "Η Φωτεινή Πλευρά Της Ζωής". Επιτελους το βρηκα και επειδη πολλοι καταληγουν στο blog ψαχνωντας στο γοογλη για το τραγουδι το ανεβαζω! Οπως και το αγγλικο που ειναι απο την ταινια των Monty Python, The Life of Brian.
Σημερα ειδα στην εφημεριδα οτι εγινε την Πεμπτη στο Μεγαρο Μουσικης η παγκοσια πρωτη προβολη της καινουργιας ταινιας του Αστεριξ. Ο Gerard Depardieu στο ρολο του Ovelix ηταν στις προηγουμενες δυο ολα τα λεφτα. Ανυπομωνω να βγει και αυτη τελος του μηνα!
Τηλεφωνο το μεσημερι σε ενα φιλο για βολτα το βραδυ.
- Ελα ρε, παμε για ενα ποτο το βραδυ? - Λεμε με τα παιδια να παμε στο φεστιβαλ θεσσαλονικης να δουμε την ταινια "Τρεις στιγμες". - Αντε ωραια ερχομαι...
Συντομος διαλογος και συντομο ταξιδι. Πηγαμε, ειδαμε, φυγαμε δυστυχως ουτε ενα ποτακι στην Θεσσαλονικη:(
«Κάθε είκοσι χρόνια περνάει ένας κομήτης που χαράζει στην επιφάνεια μιας λίμνης ένα φωτεινό μονοπάτι, επιτρέποντας σε όσους πραγματικά αγαπιούνται να τη διασχίσουν. Τρία ζευγάρια θα αντιμετωπίσουν την πρόκληση του μύθου. Αν είναι αληθινή η αγάπη τους, μπορούν να διασχίσουν το νερό περπατώντας στο φωτεινό μονοπάτι»
Ωραιο σεναριο στην ταινια, μια πολυ καλη σκεψη. Αλλα ενα τεραστιο κενο στην αρχη. Τα πρωτα δεκαπεντε λεπτα ηταν πολυ κουραστηκα. Και οι διαλογοι οσο και να θελανε να προσδωσουν μια καθημερινοτητα ηταν φτωχοι.
Επισης πολυ ωραια φωτογραφια και πολυ ωραιο το μερος που γυριστηκε η ταινια. Η μουσικη ηταν ενδιαφερουσα, αν και επειδη η ταινια δεν ηταν ακομα τελειωμενη και θα γινουν ακομα καποιες διορθωσεις νομιζω θα ειναι ακομα καλυτερη.
Σημερα το βραδυ το MEGA εχει μια ταινια στις 2 το βραδυ. Οχι η καλυτερη ωρα για ταινια, αλλα ειναι συνηθισμενο να παιζουνε ταινια σε ακαταλληλες ωρες. Η ταινια 'For Love and Country: The Arturo Sandoval Story' με τον Andy Garcia στον ρολο του Arturo Sandoval. Ο Arturo Sandoval ειναι ενας Κουβανος τρομπετιστας ο οποιος μην μπορωντας να παιξει την jazz που ηθελε εμπνευσμενος απο τους Charlie Parker και Dizzy Gillepsie. Ιδρυσε τους Irakere και παιζοντας ενα στυλ latin - jazz μπορεσε να παιζει περιπου το στυλ που ηθελε.
Πιεζμενος ομως απο το στυλ διακυβερνησης του Καστρο και μην μπορωντας να ζησει αλλο στην Κουβα, και εχοντας γνωρισει τον Dizzy Gillepsie ηδη και ενω ειναι σε διεθνες τουρ. Μετα απο συναυλια στην Αθηνα αυτομολησε στις ΗΠΑ, με την βοηθεια του Dizzy Gillepsie.
Την ειχε δειξει και πριν 2-3 βδομαδες ενα καναλι παλι τετοια ωρα. Φανταστικη ερμηνεια του A. Garcia, και φυσικα φανταστικη μουσικη!!!!
