Κολλήματα #3 (11/6-17/6)

Θέλω να πιω μαζί σου ένα τσιγάρο
για μια στιγμή να γελαστώ
και να ξεχάσω, ν' αρνηθώ πως είμαι μόνος
(Χρήστος Θηβαίος)


Gas - Matisse
These Are The Days Of Our Lives - Queen
Not An Addict - K's Choice
I Think of London - The Asphalt Ribbons
Svalutation - Fratelli
Sberlicchio
Dancing Queen - Raining Pleasure
Στα ειπα ολα - Σωκρατης Μαλαμας

Στρουμφο-διαπαιδαγωγηση


Ειχα σκοπο να γραψω κατι αλλο σημερα, αλλα πριν γραψω, ξεκινησα να διαβαζω την σημερινη Ελευθεροτυπια. Εκει διαβασα για το videaki απο το ΑΤ Ομονοιας. Ειχα ακουσει κατι της τελευταιες μερες, αλλα δεν ειχα δωσει σημασια. Εχω μαθει τοσα χρονια να φιλτραρω της ειδησεις απο Ελλαδα, γιατι συνηθως μου προκαλουν γελιο. Η πικρα και η στεναχωρια για την Ελλαδα και καποιες καταστασεις εχει περασει απο καιρο. Δεν λεω οτι στην Βρετανια ειναι καλυτερα, αλλα στην Ελλαδα τα τελευταια 2 χρονια ειδικοτερα νομιζω οτι εχει παραγινει. Δεν ξερω...θεληση καποιων στην παρουσα κυβερνηση να ενισχυσουν την ακροδεξια? Ισως να προσπαθουν να τονωσουν την αισθηση της μεσα στο κομμα για τις επερχομενες εκλογες. Ειμαι σιγουρος οτι παρομοια περιστατικα θα βρει καποιος και παρομοια χρονια αλλα, ή εστω τυπικη παραιτηση εδειχνε καποια ευαισθητοποιηση για μενα...αλλα τωρα? τιποτα... κενο...

Δεν ξερω ποιος θα πειστει απο δηλωσεις του αστυνομικου " Εγω οτι εκανα το εκανα για πλακα, δεν ειχα παρει στα σοβαρα το περιστατικο."

Ενα ωραιο post για τα μεμονωμενα περιστατικα απο την αστυνομια, ειδα στο sourotiri.
Στην Ελευθεροτυπια μου κινησε την περιεργεια, και εψαξα λιγο παραπανω το θεμα, το σχολιο ενος αναγνωστη στην στηλη "Προσωπα και προσωπεια" «Μόλις είδα το βίντεο με το παιχνίδι που έπαιζαν τα Αλβανόπουλα, με την καθοδήγηση των εμπνευσμένων εμψυχωτών-αστυνομικών, στο Τμήμα Ομόνοιας. Συνεργάζομαι, ως παιδαγωγός-εμψυχωτής, με παιδιά Δημοτικού, εδώ και πολλά χρόνια. Ενιωσα ένοχος που τόσα χρόνια δεν σκέφτηκα να τους το μάθω!!! και σκεφτηκα τι παραδειγματα παιρνουν τα παιδια? Ειμαι σιγουρος οτι εστω ελαχιστα, την επομενη το πρωι θα αρχισαν να παιζουν αυτο το παιχνιδι... να δινει οδηγιες το "0", στον "1" και στον "2" να αλληλοχτυπιουνται. Ισως ειναι μια καλη ιδεα στο πως να μαθουν τα παιδια τους αριθμους. Ειδικα για παιδια που θα εχω στο μελλον και αυτοτραυματιζονται θα ειναι η τελεια ευχαριστη εκπαιδευση.

Οσα χρονια ζω στο εξωτερικο και μπορεσα να κρινω την Ελλαδα συγκρινοντας, βεβαιωνομαι για τον ρατσισμο των Ελληνων, ειτε ειναι σε μη-Ελληνες, ειτε ειναι σε ΑμΕΑ ή σε οποιαδηποτε αλλη μειονοτητα και λυπαμαι. Το ιδιο ισχυει και σε αλλες χωρες, αλλες ας πουμε εδω ειναι κατα περιοχες πχ:Λιντς , Μπραντφορντ και οχι τοσο Μπραιτον ή Εδιμβουργο ή σε συγκεκριμενες ομαδες ανθρωπων.

Θελω να πιστευω μπορει να αλλαξει η νοοτροπια καποιων και σιγουρα αρχιζει απο τα μικρα παιδια, και σιγουρα οχι με την στρουμφο-διαπαιδαγωγηση του ΜπαρμπαΠολυδωρα και
των υπολοιπων στρουμφ του.

Penzance - St Ives (Cornwall)

Η Κορνουαλη (Cornwall) ειναι το νοτιοδυτικοτερο κομματι του Ηνωμενου Βασιλειου. Εκει υπαρχει και το Land's End που ειναι το δυτικοτερο σημειο της Αγγλιας. Κατι βραχια δηλαδη που εχουν γινει τουριστικο αξιοθεατο...Χαραμιζεται το αναλογο κομματι στη Γαυδο...:P Ειναι, οπως και το Ντεβον (Devon), απο τα πιο τουριστικα μερη της Αγγλιας και εχει καποιες πανεμορφες ακρογαλιες με χρυση αμμο.

H Πενζανς (Penzance) ειναι μια μικρη γραφικη πολη 20.000 κατοικων. Γνωστη στο
παρελθον για τους πειρατες της. Λογω και του πανεμορφου Αγγλικου καιρου τον Ιουνιο, η πολη ηταν ερημη...:(
Το κεντρο της ποληςΤο κεντρο της πολης
 Κοιτωντας την απεναντι πλευρα της πολης μεσα στον καταγαλανο πρωινο ουρανο της ΑγγλιαςΚοιτωντας την απεναντι πλευρα της πολης μεσα στον καταγαλανο πρωινο ουρανο της Αγγλιας
Ενα πειρατικο πλοιο -μαγαζακι- στο λιμανι της PenzanceΕνα πειρατικο πλοιο -μαγαζακι- στο λιμανι της Penzance


St Ives απο ψηλα
Tο βορειο κομματι της Cornwall(St Ives και to πιο γνωστο Newquay) ειναι εκτεθειμενο στον Ατλαντικο Ωκεανο και ειναι διασημο στους surfers. Το St Ives ειναι μια μικρη τουριστικη πολη με απο οτι ειδα τεσσερις παραλιες (τρεις σε αυτη την φωτογραφια και αλλη μια που φαινεται πιο κατω). Μου αρεσε το στυλ της, για τουριστικο θερετρο στην Βρετανια, γιατι ειχε θαλασσα, -οχι- ηλιο αλλα ειχε και το κλασικο της Αγγλιας με τις pub και τα μαγαζακια, αλλα χωρις τους τελειωμενους Αγγλους που θαυμαζουμε τα καλοκαιρια στην Ελλαδα και ολα τα σαββατοβραδα εδω. Ειχε οικογενειες να παιζουν με τα παιδακια τους. Σαν νορμαλ ανθρωποι!!!

Παντως μου εκανε εντυπωση η παλιρροια. Εχω ξαναδει, σε σημειο να το αντιλαμβανομαι, νομιζω στο Μεσολογγι, αλλα οχι σε τετοιο σημειο. Στις δυο επομενες φωτογραφιες ειναι σε αμπωτη και τριτη οταν ανεβαινει η σταθμη (πλημμυριδα). Ηταν πολυ παραξενο που οι βαρκες ειχαν μεινει στην αμμο.
Αμπωτη St Ives 1
Αμπωτη St Ives 2
Πλημμυριδα St Ives

Τουλαχιστον η βολτα μας τελειωσε σε αυτη την παραλια και ανταμειφθηκαμε με ενα παγωτο οι γενναιοι και ζεστο καφε οι υπολοιποι...:) Μπηκαμε και μεχρι το γονατο μεσα στη θαλασσα και παγωσαν τα ποδια μας...Αλλα υπομονη οπου να ναι θα κατεβω για ενα κανονικο μπανιο...ελπιζω να προλαβω ενα :'(
Παραλια - παγωτο 1
Παραλια - παγωτο 2

24 hour people




Η' αλλιώς το κανονικό πρώτο pοst...

Γιατί το blog, 24 hour people? Νομίζω περισσότερη ώρα μου πήρε να βρω διεύθυνση παρά να γράψω το πρώτο pοst και να ετοιμάσω το blog. Η προφανής επιλογή aeriko χρησιμοποιείται ήδη και αρκετά άλλα που δοκίμασα ήταν και αυτά ήδη χρησιμοποιημένα. Εκείνη την μέρα είχα ακούσει ένα τραγούδι των Happy Mondays το 24 Hour Party People. Και... Αυτό ήταν...Δεν μπορώ να πω ότι κάνω 24ωρα παρτυ, ειδικά φέτος με το κατα καιρούς τρέξιμο αλλά 24ωρος έχω γίνει, ειδικά τον τελευταίο καιρό. Από τότε που άλλαξε η μέρα και ξημερώνει νωρίς, σχεδόν 2μιση μήνες, πρέπει να έχω χάσει το ξημέρωμα ελάχιστες φορές. Λίγο ότι μου αρέσει να διαβάζω βράδυ, μέσα στην ησυχία της πόλης και της εστίας στην συγκεκριμένη περίπτωση, λίγο ότι τρελαίνομαι να βλέπω την ανατολή, είτε είναι εδώ, περπατώντας στην πόλη με ένα mp3 στα αυτιά ή/και διαβάζοντας, είτε μετά από ξενύχτι στην Ελλάδα ή συζητώντας με φίλους κάνοντας βόλτες και σε κατασκηνώσεις (από όπου και η φωτογραφία). Ακούγοντας ράδιο και μαθαίνοντας τα πρώτα νέα από Ελλάδα και τους τίτλους των εφημερίδων και ακούγοντας το καλημέρα των ανθρώπων, ότι μου αρέσει περισσότερο δηλαδή, με το που ξυπνάει κάποιος να (μου) λέει καλημέρα...(μια καλημέρα ειν αυτή, πες τη κι ας πέσει χάμω...όπως λέει και το τραγούδι). Ακόμα και στο στρατό, στο χειρότερο μου μέχρι τώρα για το πρωινό ξύπνημα, με έφτιαχνε απίστευτα να ακούω ράδιο όταν ξυπνούσα. Γενικά αφού δεν είχα μαθήματα και μπορούσα να ξυπνάω ότι ώρα θέλω...με βοηθούσε αν και το άρχισα με τις εργασίες που είχα λίγη και καλή παρέα...

Σκέψεις γιατί το blog με βοηθάει να βάζω σε σειρά τις σκέψεις μου και καταγράφοντάς τες, μπορώ να τις δω στο μέλλον και να δω, πόσο άδικο είχα ή όχι και να μπορεί κάποιος να συμφωνήσει και να διαφωνησει. Ήχοι η μουσική είναι ένα μεγάλο κομμάτι της ζωή μου , η πρώτη κίνηση το "πρωί" είναι να ανοίξω το laptop να ακούσω μουσική και μονίμως κυκλοφορώ με ένα mp3 όταν είμαι έξω και πριν την "άνοιξη" των Napster, Emule κλπ όλα τα λεφτά μου καταλήγανε σε cd. Εικόνες ένα κόλλημα μου είναι οι φωτογραφίες, Να τραβάω ή να βλέπω. Ακόμα και όταν δεν φωτογραφίζω, «βλέπω» μέσα από ένα φωτογραφικό σκόπευτρο.

In my dream I was drowning my sorrows
But my sorrows, they learned to swim
(U2 -
Until The End Of The World)

Το οποίο το συνδέω με τα "Σύννεφα του γιαλού" του Γιάννη Χαρούλη
"Τη θλίψη απ' τα μάτια μου να πάρεις
και να τη ρίξεις στου πελάγου το βυθό
κι αν τύχει μες σ'ανέμους να χαθώ
μη μ'αρνηθείς, μη μ'αποπάρεις"

!@#*&^&?%# ( ή αλλιως νεύρα)

Οσο διαβαζεται το post



Τι πιο ωραιο απο το να προσπαθεις να ξεφυγεις απο μια θλιμμενη νυχτα, δειτε το χθεσινο post αλλα αντι για ενα φιλο σκεφτητε μια φιλη, με το να προσπαθησεις να χαθεις στις λεξεις αρθρων και απαντησεων στα ερωτηματολογια της ερευνας σου. Ειδικα αν την επομενη εχεις σκοπο να κανεις συναντηση με τον supervisor και πρεπει να καλυψεις καποια υλη της ερευνας και να την αναλυσεις.

Τι κανεις λοιπον? Βαζεις στο ραδιο (στο pc δηλαδη) Μελωδια να ακουσεις "Το soundtrack της νυχτιας" αφου βολευει και η ωρα. Φτιαχνεις το καφεδακι σου. Περνας την πρωτη ωρα τακτοποιωντας το δωματιο και την επομενη ψαχνωντας να βρεις που εχεις τακτοποιησει τα πραγματα σου, και επειδη ως εκ θαυματος το δωματιο ειναι ζεστο, ανοιγεις το παραθυρο λιγο, αδιαφορωντας για τα συννεφακια που περνανε απο πανω σου εχοντας αντικαταστησει τον ηλιο της ημερας, προσπαθωντας να σου θυμισουν που βρισκεσαι. Γιατι φυσικα εδω ο καιρος αλλαζει ανα τεταρτο μερικες φορες. Στο Εδιμβουργο αλλαζε ανα τεταρτο αλλα ειχες και την δυνατοτητα να δεις τις 4εποχες σε μια μερα. Μ Α Γ Ε Ι Α ! ! ! !

Ελα μου ομως, που αυτο το παραθυρο εκανε την ζημια. Διαβαζοντας δεν συνειδοτοποιησα οτι αρχισε να κανει κρυο. Καποια στιγμη ηρθε το πρωτο σημαδι της τελειας νυχτας που δεν θα ερχοτανε. Φταρνισμα..... Σκεφτηκα οτι ειναι απλα η επιστροφη της αλλεργιας και δεν ανησυχησα. Δυστυχως... Τελικα το βραδυ συνεχιστηκε με ενα τρελο ρεσιταλ φταρνισματος, ενοιωθα σαν τον Γκριζινο (τον γιγαντα στον Ποπαυ) που στο φταρνισμα μου σηκωνα τσουναμι τα οποια απειλουσαν να καταστρεψουν την Σπανακοχωρα (βεβαια το μονο που καταφερνα ηταν να ανακατεβω τις σημειωσεις μου) και μια μυτη που ετρεχε σαν τον Said Aouita. Φυσικα διαβασμα μηδεν, νευρα κουρδισμενα στην εντελεια, ετοιμα για κονσερτο. Υπνος φυσικα δεν μπορουσε να ερθει να με παρει, τον εδιωχνε ο Γκριζινο και για ακομα μια μερα ειδα τον ξημερωμα και ακουσα τα πρωτοσελιδα στην Ελλαδα απο το ραδιο. Εν αντιθεση με προηγουμενες μερες που ξυπνουσα αργα κοιμηθηκα 1μιση ωρα και πηγα σε μια συναντηση με τον καθηγητη μου και τους συμφοιτητες μου. Νευρα ειχα ηδη γιατι ημουνα αυπνος, δεν ειχα προλαβει να πιω καφε και φυσικα δεν ειχα καταφερει ουτε να διαβασω, ουτε να βοηθησω τους Μινγκ να καταστρεψουν την Σπανακοχωρα.

Αλλα η μερα μολις αρχιζε....

Η συναντηση αντι για μια ωρα κρατησε 2μιση και κατα διαστηματα αναφεροταν το ονομα μου και επρεπε να κουναω το κεφαλι και να συμφωνω μηχανικα, ευτυχως θα συμφωνουσα ετσι και αλλιως. Ο λογος μια συζητηση με τον supervisor την προηγουμενη βδομαδα που μαλλον τον ενθουσιασε. Ααα επρεπε να κραταω σημειωσεις και το κεφαλι μου να δειχνει ενδιαφερων γιατι το υπολοιπο σωμα κοιμοτανε... Φυσικα ολη η συναντηση ειχε ηχητικα εφε απο τον Said Aouita, κατι που προκαλουσε γελια στους υπολοιπους και ενα καταπληκτικο κοκκινο χρωμα σε μενα.

Μετα θυμηθυκα τον νομο του Μερφυ, "Όταν τα πράγματα δεν μπορούν να γίνουν χειρότερα , θα γίνουν." Ειχα μιλησει με τον supervisor να κατεβω Ελλαδα αφου κανουμε μια συναντηση ολοι, να μιλησουμε για ολο τον χρονο και να βγουμε ολοι μαζι. Μου ειχε πει οτι αντι για τις 27 θα την εκανε 22 για να φυγω γρηγοροτερα, καθως στην Ελλαδα θα κατεβω να παρω καποιες συνεντευξεις. So far so good.... Αλλα σημερα ειπε σε ολους μας οτι η συναντηση θα γινει 29!!!!! Οταν τον ρωτησα γιατι, μου ειπε οτι μπερδευτηκε, γιατι εχει πολλα στο μυαλο του...$%&%*&%^#$^$. Να δουμε αυριο που τελικα εχουμε συναντηση για την διπλωματικη τι θα γινει. Με βλεπω πρωι πρωι Παρασκευης να τρεχω να βρω αεροπλανο για την πατριδα.

Φυσικα δεν εχω διαβασει ουτε σημερα, κοιμομουνα, και τωρα προσπαθω να ξυπνησω γραφωντας. Τα νευρα μου τσιτωθηκαν με τους καφεδες και νομιζω οτι εχω το βλεμμα "Μου φαγαν το μπιφτεκι μου...." απο την κουραση και τα νευρα, σαν το κοριτσακι της φωτογραφιας, αν και το καημενακι δεν το αφηνουν να παιξει με το σκυλακι, και γραφωντας το, σκεφτηκα οτι δεν εχω φαει σημερα...Αχ πεινασα....Ciao!!!!!!!

Το ταξιδι...


(Το ταξιδι της φαλαινας - Στερεο Νοβα)

...ένας φίλος μου απόψε εγκαταλείπει αυτή τη χώρα
κατά βάθος λυπάται μα δε βλέπει και την ώρα που η ζωή του θ' αλλάξει...

Κολλήματα #2 (4/6-10/6)




Κολληματα μερος 2ο. Η αληθεια ειναι οτι την τελευται βδομαδα, δεν ειχα καμια επαφη με την καρεκλα μου...αλλα αντιθετως δεθηκα παρα πολυ με τα παπουτσια μου και εκανα απειρες βολτες. Οποτε τα κολληματα μου ειναι απο το mp3 player, που με συντροφευει παντα και απο καποια τραγουδια που βρηκα στο myspace. Ευτυχως το mp3 εχει αρχισει να αντικαθιστα το κινητο μου σε ειδος πρωτης αναγκης. Νομιζω οτι χ8ες το βραδυ, αν εξαιρεσω φορες που εχω ξεχασει να παρω κινητο, ηταν η πρωτη φορα που το εκανα συνειδητα. Αλλα εχω αρχισει και ξεφευγω...

Οπαλιτα - Στερεο Νοβα
Seven Nation Army - Nostalgia 77 ft. Alice Russell
Chasing Cars - Snow Patrol
Chan Chan - Buena Vista Social Club

To Αυγουστιατικο φεγγαρι (remix) - 18 Καλοκαιρια Μετα
Αυτη η πολη - Μικρο
Periplanetta - Ινφο
The youngest one had a rose in his mouth - Your Hand In Mine

In the summertime...



Ενα ωραιο σαββατοκυριακο διακοπων και κρεπαλης...για αλλαγη.Οποτε λιγος χρονος. Αλλα το ευχαριστο ειναι οτι εχω τον πρωτο μου επισκεπτη στον ενα χρονο εδω και οτι σε 2 βδομαδες θα απολαμβανω το ποτακι μου Αθηνα+μετα να προλαβω να παω σπιτι μου και Θεσσαλονικη μεσα σε 10 μερες. Αααα να κανω και την ερευνα:)

When the weather's fine
we go fishing or go swimming in the sea.
We're always happy,
life's for living, yeah, that's our philosophy.