Εχω ραντεβου...




Σημερα ειναι της Καλλιοπης μαρτυρος... Αν εξαιρεσει κανεις 2 συμφοιτητριες μου που γιορταζουν, νομιζω ειναι και η μερα γιορτης των φανταρων. Δεν νομιζω οτι υπαρχει φανταρος που να μην ειχε ραντεβου με την Καλλιοπη...Για οσες δεν ξερουν (γιατι δεν νομιζω να υπαρχει αντρας που να μην το ξερει), Καλλιοπη στο στρατο ειναι οι τουαλετες.

Στο κεντρο αν εξαιρεσεις της τουαλετες του λοχου που τις προσεχαμε και νομιζω οτι ηταν οι μοναδικες του στρατοπεδου σε λοχο που ειχανε μεινει ανοιχτες, οι κοινες ηταν ενα θαυμα. Ειδικα οταν επρεπε να της καθαρισεις, τρελαινοσουν απο την χαρα σου.

Με ολα αυτα θυμηθηκα την θητεια μου. Το βραδυ πριν παρουσιαστω...στα 27 μου και με πολλες εμπειριες αλλα ενοιωθα εξω απο τα νερα μου. Το αλλο πρωι ταξιδι στην Τριπολη αυπνος με τον κολλητο μου να κανει τον super καραγκιοζη για να νοιωσω καλυτερα στην διαδρομη. Η μια ωρα που εμοιαζε ενας χρονος μεχρι να μας μαζεψουν για φαγητο, οπου 40 ατομα κοιτουσαν το κενο. Και μετα το παρτυ!!! Αν πω οτι ημασταν η πιο δεμενη διμοιρια, θα ειναι γραφικο. Αλλα μαλλον επειδη ειμασταν ολοι μεγαλοι, μας βοηθησε να δεσουμε. Δεν νομιζω να μην κανεις μονος του ποτε, και ακομα την μαλακια καποιου ή την λουφα την συγχωρουσαμε...Εχω πολυ καλες αναμνησεις και μου λειπουν πολλα ατομα που γνωρισα εκει.

Ειχα ενα σκοπο στο στρατο, τον ιδιο που εχουν ολοι οι φανταροι, να φυγω απο κει οπως μπηκα...μονο με καποιες καλες αναμνησεις, τις ασχημες τις εχω παντα να μου θυμιζουν τις ομορφες. Αν και δεν ξερω...μαλλον ασχημες στο στρατο μπορει να ειναι, ενα χωσιμο ή μια ποινη και οχι κατι αλλο. Δυστυχως εχω φιλους με ακραια περιστατικα, αυτοκτονιες κλπ αλλα ειναι ακραια... Νομιζω οτι τα καταφερα...

Το post το αφιερωνω, στον Billy Mad ή Nelson, Billy Bad, Kill Bill (για τη βοηθεια και την ΑΕΛ), Θοδωρη, Σταυρο (για το ΚΨΜ και οχι μονο), Αποστολη 1(αντε να γυρισω να ανοιξουμε το bar), Αποστολη 2(για της μαλακιες σου),AutoMoto (μαλλον μαζι σου υπηρετησα το περισσοτερο και δεν ξερω τι να γραψω), Εφη (για της συζητησεις μας και τα πιωματα), Φιντελ, Δημητρα (για τις φωνες σου+το καλημερα με βρισιδια), Νικολακη (για την τρελα σου), Αντωνη (για την παρεα) Πετρο και Παναγιωτη-Αρχιδι καλαματιανο (για τις ρακες μας στου ψυρρη)και σε οσους ξεχναω (γιατι τα περασαμε μαζι και περασαμε καλα)...

ps Καποιες φωτο που εβγαλα με το κινητο οταν ημουνα στα φυλακια...



Always Look on the Bright Side of Life






If life seems jolly rotten,
There's something you've forgotten,
And that's to laugh and smile and dance and sing.
(Always Look on the Bright Side of Life - Monty Python)


Σκεφτομενος το προηγουμενο post μου, θυμηθηκα ενα mail που ειχα παρει μεσα σε αυτους τους δυο μηνες απο μια φιλη μου. Ηταν στο τελος της παραδοσης των εργασιων και ενω τα ειχα κανει ηδη αρκετα σκατα με τις εργασιες. To mail ηταν το καλυτερο τονωτικο οταν το διαβασα και συνεχιζω να το διαβαζω οταν δεν νοιωθω καλα. Η αναλυση που γινεται στο σκατο χριζει συγχαρητηριων και νομιζω οτι πρεπει να διδασκεται σαν δοκιμιο στα σχολεια.... Το παραθετω οπως μου το στειλανε (sorry για τα greenglish)

….Twra…h skatoula…einai apo ta pio shmantika themata ereunas…min to upotimas…
Auti i lexi exei perigrapsei katastaseis kai katastaseis kai exei uparxi sto top twn pio frequently said lexewn mou auto to examino, kathws:

xrwma kafe (_apoxrwseis) -> oute mauro,. oute aspro, oute gkri, kafe = mounto, upo…, melagxoliko
poiotita

-> megali poikilia, pou omws thelei kapoio eidos “piesis, zorismatos kai ponou” me ton ena h ton allo tropo
port exodou -> ena shmeio latreuto apo antres kai gunaikes, pou stin kuriolexia kanei “kaki” douleia => sxima oxumoro
analusi -> kopranwn, opws lene stin iatriki mporei na apokalupsei pathiseis kai elleipseis tou organismou
Fraseis:
- “eisai duskoilios antrwpe mou?” -> prodidei dystropia, akampsia, adialaksia
- “ksalafrwsa” -> prodidei “afodeusi” tou provlimatos
- “xestika” -> prodidei kapoia adiaforia - oxi sigouri, kathws to xestika sundeetai amesa me kapoio
“lerwma” kapoia “murwdia”, ta opoia sumatodotoun, oti uparxoun kapoia apothumena kai den einai
akrivws adiaforo to thema
- ktl..

Ara, se erwtiseis pou aforoun tin poiotiki kai posotiki katastasi mias leitourgias/. praxis , apantiseis “Skatoules, kouradakia, skata” einai akrws apodektes apo to koino pou antilamvanetai ta parapanw kai sevetai tin praktikotita alla kai tin poluplokotita pou kapoia paragontes mporei na epireasoun mia toso shmantiki energeia tou organismou….

Mhn ksexnas oti episis leme: “afodeusa” - efuge kati apo panw mou kai “energithika” - xreiazetai dunami na ginei…

Sunepws, kleinw me to…oti polla prepei na kataligoun stin toualeta, h opoia einai APARAITHTO AKSESOUAR tou poliismenou laou, ti kai an to thewroun dedomeno…kai apla emeis prepei na patisoume to kazanaki tin swsti stigmi…gia na paradothei h skatoula sta xeria tis mhteras fusis, apo opou kai proilthe…

Opote: Skatoules aeriko mou….kane kai ena tsigaro, gia na apolauseis to taxidi tis…kai opoios den ektima….sta arxidia mas…kai auta “konta” stis skatoules einai….apla exoun to talento na talanteuontai kai na eirwneuontai ton “axaristo”…

With a Little Help From My Friends...






Πηραμε επιτελους ολοι τα τελευταια αποτελεσματα απο τις εργασιες, και περασαμε ολοι!!! Μας εχει μεινει ακομα η πτυχιακη και τελειωνουμε (...για παντα και απο φοιτητες, οι περισσοτεροι). Μας εχουν μεινει ακομα 2 βδομαδες που θα ειμαστε ολοι μαζι εδω και μετα σκορπιζουμε. Ηδη εχουν αρχισει τα σχεδια για διακοπες το καλοκαιρι και για δουλεα ή αλλες σπουδες, για τους λιγους που αντεχουν, του χρονου.
Ισως ήταν οι πιο τρελλοι 2 μηνες της ζωης μου. Πολυ εντονοι συναισθηματικα, με μεγαλα σκαμπανεβασματα τοσο σε ψυχολογια οσο και σε διαθεση για οτιδηποτε,διαβασμα και βολτες. Οσο και να ξερω οτι το τελευταιο με βοηθαει να συνελθω.

Κοιτωντας πισω σε αυτους τους μηνες, βλεπω ποσο δυσκολα περασα, αλλα With a Little Help From My Friends...ξεπερασα τις δυσκολιες και νομιζω οτι μου εκαναν καλο, γιατι αναθεωρησα την σταση μου σε καποιες καταστασεις και εμαθα καλυτερο τον ευατο μου και τα ορια μου. Το κυριοτερο μετα απο πολλααα χρονια και πολλες αλλαγες κατευθυνσης νομιζω οτι σιγουρευτηκα για τον προορισμο μου. Καλο μου ταξιδι...


Mε αρεσει...Δεν με αρεσει


Με αρεσει:
που το πρωι ειχε ηλιο και ζεστη και ξαπλωσα στο παρκο.
που στο πανεπιστημιο εχουνε φτιαξει γηπεδα τεννις στο γρασιδι και παιζουνε και που οι Αγγλοι εχουνε
απλωσει τις πετσετες και εχουν φορεσει τα μαγιο, αντρες γυναικες, και λιαζονται.

Δεν με αρεσει:
που με επιασε μετα απο 3 χρονια η αλλεργια και νοιωθω χαλια.
που αυριο εχω συναντηση με τον supervisor.


Άμυνες και επιθέσεις...


Ειχα βγει σημερα για μια-δυο μπυρες σε μια Pub με μια φιλη μου, εχοντας να βρεθουμε απιστευτα πολυ καιρο και να ειμαστε και χαλαροι απο διαβασματα και εργασιες... Αν και ξερω οτι δεν θα επρεπε να ειμαι τοσο χαλαρος, αλλα δεν ειναι αυτο το θεμα. Και μιλωντας για οτι κατα βαση ασχημο μας εχει συμβει τους τελευταιους δυο μηνες ή για το ποσο μ@λ@κισμεν@ και ανευθηνα και εγωιστικα εχουμε φερθει και ποσο μ@λ@κ@ς εχουμε νοιωσει, (δυστυχως νομιζω οτι τελευταια εχω φερθει περισσοτερο απο οσο εχω νοιωσει) και κανοντας μια μινι ανασκοπηση για το πως περασε αυτη η χρονια. Ολα αυτα μου ερχοντουσαν και φευγαν στο μυαλο μου και ειναι ωραιο να μιλας με καποιον και να ξερεις οτι δεν θα σε παρεξηγησει οτι και αν πεις, αλλα θα προσπαθησει να σε καταλαβει και αν χρειαζεται θα σε συμβουλευσει. Ωραιο και δυσκολο. Περπατουσαμε στην πολη μεχρι που σε ενα παρκο ειδαμε ενα μικρο σκατζοχειρακι και βλεποντας το να προσπαθει να κρυφτει απο το χαιδεμα μας και την περιεργασια μας... συνειδητοποιουσα ποσες αμυνες βαζω και εβαζα στον κοσμο γυρω μου. Ποσο συνηθιζω να καρφωνω τους υπολοιπους για να μην με καρφωσουν, κατι που του τελευταιους δεκα μηνες αρχισε ευτυχως να αλλαζει γιατι αρχισα να φοβαμαι οτι θα χασω ανθρωπους απο την ζωη μου. Ανθρωπους με πιο πολλες αμυνες και πιο πολλες αντιστασεις απο μενα, αναγκαζοντας με να ριξω τις δικες μου....Αλλα εχοντας ολα τα στραβα μου και φτανοντας στα τριαντα μου, ειναι πολυ δυσκολο...Λυπαμαι γιατι ταυτοχρονα συνειδητοποιω ποσες φορες εχοντας πιο πολλες αμυνες και αντιστασεις απο καποια αλλα ατομα τα εκανα να φυγουν ή να συντριψουν το εγω τους...

Μην αφήσεις τη ζωή να σε πάρει από κάτω
τους φόβους που σε τρέφουν να τους κάνεις κάτι άλλο
κάνε τους ποίηση ή μηχανήματα σπουδαία
Μη γυρνάς την πλάτη, μη ζεις στο ψέμα
πολέμησε το άδικο και κάθε είδους βία
σκέψου θετικά και μη γελάς με ηλίθια αστεία
....
Δε θ' αφήσω αυτές τις μέρες να με πάρουν από κάτω
τους φόβους που με τρέφουν θα τους κάνω κάτι άλλο
θα αλλάξω τη ζωή μου σε κάτι θετικό
και κάθε άσχημη ενέργεια θα τη στείλω στο καλό
θα δώσω σημασία σ' αυτά που εσύ πετάς
μιας και στο τίποτα μπορείς να βρεις αυτό που ζητάς


(Ηλιθια αστεια - Στερεο Νοβα)

Κολλήματα #1 (28/5-3/6)

Our hopes and expectations..... black holes and revelations (Starlight - Muse)

Κολληματα της βδομαδας που περασε....Γιατι οχτω? γιατι αν ξαπλωσει να ξεκουραστει... μας παει στο απειρο....

Χωρις καποια συγκεκριμενη σειρα...

Σεπτέμβρης - Δημήτρης Λαδάς
Τα φώτα που σβήνουν - Τα φώτα που σβήνουν
All my little words - The Magnetic Fields
August - Iasis
Freedom - Mikael Delta
Rainin' in Paradize - Manu Chao
Rootless Tree - Damien Rice
Starlight - Muse

Καλη βδομαδα και καλο μηνα, εστω και καθυστερημενα...

Rainin' in Paradize



Χθες ακουσα στο ραδιο για πρωτη φορα το καινουργιο single το Manu Chao, απο τον δισκο του που βγαινει το Σεπτεμβριο. Το τραγουδι του υπαρχει στο site του Manu Chao και μπορει να γινει download δωρεαν. Παιζεται συνεχεια στο winamp μου, ειναι αρκετα ρυθμικο και σε προκαλει να χορεψεις!!!! Ανυπομωνω να ακουσω και αλλα τραγουδια απο τον υπολοιπο δισκο. Ειναι μεγαλο πραγα να περιμενει ολος ο πλανητης σου τον καινουργιο σου δισκο. Επισης μου αρεσαν και οι στιχοι και οτι συνεχιζει,το εκανε και με τους Mano Negra, να πολικοποιει τα τραγουδια του.

Στιχοι:

In Zaire
was no good place to be
Thi world go crazy
Its an atrociti


In Congo
Still no good place to be
Them kill me buddy
Its a calamity

Go Masai Go Masai, be mellow
Go Masai Go Masai, be sharp

In Monrovia
This no good place to be
Weapon go crazy
Its an atrocity

In Palestina
Too much hypocrisy
This world go crazy
Its no fatality

Go Masai Go Masai, be mellow
Go Masai Go Masai, be sharp

Today its rainin
Today its rainin
Today its rainin in paradize

In Baghdad
Its no democracie
that’ just because
Its a US country!

In Fallouja
to much calamity
this world go crazy
its no fatality

Go Masai Go Masai, be mellow
Go Masai Go Masai, be sharp

In Jerusalem, In Monrovia , guine bissao,
Be sharp
In Jerusalem, in Monrovia , guine bissao,
Today its rainin.....

Για την Αμαλια...

Μην πάρεις φακελάκι - Μην δώσεις φακελάκι


“ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΜΑΛΙΑ”

«Ο ασθενής έχει το δικαίωμα του σεβασμού του προσώπου του και της ανθρώπινης αξιοπρέπειάς του.»

(σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 47 του Ν. 2071/ 1992)

«Να γίνουν εξαίρεση οι αλμπάνηδες ρε παιδιά, όχι ο κανόνας…»

(Αμαλία Καλυβίνου, 1977-2007)

Από την ηλικία των οκτώ ετών, η Αμαλία ξεκίνησε να πονάει. Παρά τις συνεχείς επισκέψεις της σε γιατρούς και νοσοκομεία, κανένας δεν κατάφερε να διαγνώσει εγκαίρως το καλόηθες νευρίνωμα στο πόδι της. Δεκαεπτά χρόνια αργότερα, η Αμαλία έμαθε ότι το νευρίνωμα είχε πια μεταλλαχθεί σε κακόηθες νεόπλασμα.

Για τα επόμενα πέντε χρόνια η Αμαλία είχε να παλέψει όχι μόνο με τον καρκίνο και τον ακρωτηριασμό, αλλά και με την παθογένεια ενός Εθνικού Συστήματος Υγείας που επιλέγει να κλείνει τα μάτια στα φακελάκια κι επιμένει να κωλυσιεργεί με παράλογες γραφειοκρατικές διαδικασίες. Εκτός από τις ακτινοβολίες και τη χημειοθεραπεία, η Αμαλία είχε να αντιμετωπίσει την οικονομική εκμετάλλευση από γιατρούς που στάθηκαν απέναντί της και όχι δίπλα της. Πέρα από τον πόνο, είχε να υπομείνει την απληστία των ιδιωτικών κλινικών και την ταλαιπωρία στις ουρές των ασφαλιστικών ταμείων για μία σφραγίδα.

Η Αμαλία άφησε την τελευταία της πνοή την Παρασκευή 25 Μαϊου 2007. Ήταν μόλις 30 ετών.

Πριν φύγει, πρόλαβε να καταγράψει την εμπειρία της και να τη μοιραστεί μαζί μας μέσα από το διαδικτυακό της ημερολόγιο. Στην ηλεκτρονική διεύθυνση http://fakellaki.blogspot.com, η νεαρή φιλόλογος κατήγγειλε επώνυμα τους γιατρούς που αναγκάστηκε να δωροδοκήσει, επαινώντας παράλληλα εκείνους που επέλεξαν να τιμήσουν τον Ορκο του Ιπποκράτη. Η μαρτυρία της συγκίνησε χιλιάδες ανθρώπους, που της στάθηκαν συμπαραστάτες στον άνισο αγώνα της μέχρι το τέλος.

«Ο στόχος της Αμαλίας ήταν να πει την ιστορία της, ώστε μέσα απ’ αυτήν να αφυπνίσει όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους και συνειδήσεις. Κυρίως ήθελε να δείξει ότι υπάρχουν τρόποι αντίστασης στην αυθαιρεσία και την εξουσία των ασυνείδητων και ανάλγητων γιατρών, αλλά και των γραφειοκρατών υπαλλήλων του συστήματος υγείας.»

(Δικαία Τσαβαρή και Γεωργία Καλυβίνου - μητέρα και αδελφή της Αμαλίας)

Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 77 του Ν. 2071/1992, θεωρείται πειθαρχικό παράπτωμα για τους γιατρούς του Ε.Σ.Υ:

«Η δωροληψία και ιδίως η λήψη αμοιβής και η αποδοχή οποιασδήποτε άλλης περιουσιακής παροχής, για την προσφορά οποιασδήποτε ιατρικής υπηρεσίας.»

Η Αμαλία Καλυβίνου αγωνίστηκε για πράγματα που θεωρούνται αυτονόητα σε ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος. Δυστυχώς δεν είναι και τόσο αυτονόητα στην Ελλάδα. Συνεχίζοντας την προσπάθεια που ξεκίνησε η Αμαλία, διαμαρτυρόμαστε δημόσια και απαιτούμε:

* ΝΑ ΛΗΦΘΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΜΕΤΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΩΣΤΕ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΤΑ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ ΚΑΙ Η ΑΝΙΣΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΕΠΙΦΕΡΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΩΝ ΑΣΘΕΝΩΝ

* ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΠΙΟ ΕΥΕΛΙΚΤΟΣ Ο ΚΡΑΤΙΚΟΣ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΗ ΘΡΗΝΗΣΟΥΜΕ ΞΑΝΑ ΘΥΜΑΤΑ ΤΩΝ ΧΡΟΝΟΒΟΡΩΝ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΩΝ

* ΝΑ ΕΠΙΒΛΗΘΕΙ ΑΥΣΤΗΡΟΤΕΡΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΣΤΗ ΔΙΑΠΛΟΚΗ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΚΑΙ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟΥ

* ΝΑ ΑΞΙΟΠΟΙΗΘΟΥΝ ΟΙ ΑΝΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΕΣ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑΚΕΣ ΥΠΟΔΟΜΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΣΥΝΕΧΗΣ ΚΑΙ ΑΡΤΙΑ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΓΙΑΤΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΝΟΣΗΛΕΥΤΕΣ ΤΟΥ Ε.Σ.Υ.

* ΝΑ ΚΑΘΙΕΡΩΘΕΙ Η ΨΗΦΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΦΑΚΕΛΟΥ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΩΣ, ΩΣΤΕ ΝΑ ΕΠΙΣΠΕΥΔΕΤΑΙ Η ΣΩΣΤΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΙΑ

ΑΣ ΠΑΨΕΙ ΠΛΕΟΝ Η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΩΝ, ΠΟΥ ΠΡΟΤΙΜΟΥΝ ΝΑ ΛΑΔΩΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΠΑΡΑ ΝΑ ΑΜΕΙΒΟΝΤΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΩΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ.

* ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ

* ΟΧΙ ΑΛΛΗ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑ
* ΟΧΙ ΑΛΛΟΣ ΕΜΠΑΙΓΜΟΣ

ΔΙΚΑΙΟΥΜΑΣΤΕ ΔΩΡΕΑΝ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ. ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ.

Την επόμενη φορά που θα χρειαστεί να δώσετε φακελάκι, μην το κάνετε. Προτιμήστε καλύτερα να κάνετε μια δωρεά. Η τελευταία επιθυμία της Αμαλίας ήταν η ενίσχυση της υπό ανέγερση Ογκολογικής Μονάδας Παίδων

(Σύλλογος Ελπίδα, τηλ: 210-7757153, e-mail: infο@elpida.org, λογαριασμός Εθνικής Τράπεζας: 080/480898-36, λογαριασμός Alphabank: 152-002-002-000-515. Θυμηθείτε να αναφέρετε ότι η δωρεά σας είναι “για την Αμαλία”).

ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΗΣ ΑΜΑΛΙΑΣ