Αλλαζει προσωπα η θλιψη


"..καμιά φορά αντί να κλαίει
χορεύει, κι είναι σαν να λέει
σπάστε την πόρτα αν δεν ανοίξει..

...Ποιος θα τα βάλει με τη θλίψη
όσο αντιστέκεσαι νικάει
σ' όποιον τη ρίχνει από το θρόνο
εσένα λέει θέλω μόνο..."


Δεν ειναι παραξενο οτι ενα απο τα ποιο ομορφα κειμενα σου το διαβασα σημερα?
Ειναι παραξενο... που ξερω οτι μου αρεσει πολυ, ενω περιγραφει κατι και ξερω οτι δεν εισαι καλα.
Αλλα μου αρεσει...ισως και γιατι περιγραφει το πως ακριβως εισαι.
Ειναι μεταιχμιακα γραμμενο αναμεσα σε αυτό τον μπερδεμένο τρόπο που χρειαζεσαι να σε ξερω και τον απλο και συνηθισμενο ολων...


"...Κι εγώ αρχίζω να γελάω
αλλάζει πρόσωπα η θλίψη
ρωτάνε αν την αγαπάω
έστω για λίγο αν θα μου λείψει..."

6 comments:

KitsosMitsos said...

Το ζητούμενο είναι η θλίψη να γίνεται χαρά και όχι κατάθλιψη.
Μπορεί να το βάρυνα αλλά...
Καλημέρα

aeriko said...

To 9ema einai na ma9eis na anebaineis otan pefteis... :)

Roadartist said...

Αυτό το τραγούδι μου άρεσει πάρα πολύ.. Καλησπέρα!

aeriko said...

kai mena...mou dinei dynamh...

athistraw said...

:)

aeriko said...

καλως ηρθες!!! :D