Άμυνες και επιθέσεις...

Ειχα βγει σημερα για μια-δυο μπυρες σε μια Pub με μια φιλη μου, εχοντας να βρεθουμε απιστευτα πολυ καιρο και να ειμαστε και χαλαροι απο διαβασματα και εργασιες... Αν και ξερω οτι δεν θα επρεπε να ειμαι τοσο χαλαρος, αλλα δεν ειναι αυτο το θεμα. Και μιλωντας για οτι κατα βαση ασχημο μας εχει συμβει τους τελευταιους δυο μηνες ή για το ποσο μ@λ@κισμεν@ και ανευθηνα και εγωιστικα εχουμε φερθει και ποσο μ@λ@κ@ς εχουμε νοιωσει, (δυστυχως νομιζω οτι τελευταια εχω φερθει περισσοτερο απο οσο εχω νοιωσει) και κανοντας μια μινι ανασκοπηση για το πως περασε αυτη η χρονια. Ολα αυτα μου ερχοντουσαν και φευγαν στο μυαλο μου και ειναι ωραιο να μιλας με καποιον και να ξερεις οτι δεν θα σε παρεξηγησει οτι και αν πεις, αλλα θα προσπαθησει να σε καταλαβει και αν χρειαζεται θα σε συμβουλευσει. Ωραιο και δυσκολο. Περπατουσαμε στην πολη μεχρι που σε ενα παρκο ειδαμε ενα μικρο σκατζοχειρακι και βλεποντας το να προσπαθει να κρυφτει απο το χαιδεμα μας και την περιεργασια μας... συνειδητοποιουσα ποσες αμυνες βαζω και εβαζα στον κοσμο γυρω μου. Ποσο συνηθιζω να καρφωνω τους υπολοιπους για να μην με καρφωσουν, κατι που του τελευταιους δεκα μηνες αρχισε ευτυχως να αλλαζει γιατι αρχισα να φοβαμαι οτι θα χασω ανθρωπους απο την ζωη μου. Ανθρωπους με πιο πολλες αμυνες και πιο πολλες αντιστασεις απο μενα, αναγκαζοντας με να ριξω τις δικες μου....Αλλα εχοντας ολα τα στραβα μου και φτανοντας στα τριαντα μου, ειναι πολυ δυσκολο...Λυπαμαι γιατι ταυτοχρονα συνειδητοποιω ποσες φορες εχοντας πιο πολλες αμυνες και αντιστασεις απο καποια αλλα ατομα τα εκανα να φυγουν ή να συντριψουν το εγω τους...

Μην αφήσεις τη ζωή να σε πάρει από κάτω
τους φόβους που σε τρέφουν να τους κάνεις κάτι άλλο
κάνε τους ποίηση ή μηχανήματα σπουδαία
Μη γυρνάς την πλάτη, μη ζεις στο ψέμα
πολέμησε το άδικο και κάθε είδους βία
σκέψου θετικά και μη γελάς με ηλίθια αστεία....
Δε θ' αφήσω αυτές τις μέρες να με πάρουν από κάτω
τους φόβους που με τρέφουν θα τους κάνω κάτι άλλο
θα αλλάξω τη ζωή μου σε κάτι θετικό
και κάθε άσχημη ενέργεια θα τη στείλω στο καλό
θα δώσω σημασία σ' αυτά που εσύ πετάς
μιας και στο τίποτα μπορείς να βρεις αυτό που ζητάς

(Ηλιθια αστεια - Στερεο Νοβα)

Κολλήματα #1 (28/5-3/6)

Our hopes and expectations..... black holes and revelations (Starlight - Muse)

Κολληματα της βδομαδας που περασε....Γιατι οχτω? γιατι αν ξαπλωσει να ξεκουραστει... μας παει στο απειρο....

Χωρις καποια συγκεκριμενη σειρα...

Σεπτέμβρης - Δημήτρης Λαδάς
Τα φώτα που σβήνουν - Τα φώτα που σβήνουν
All my little words - The Magnetic Fields
August - Iasis
Freedom - Mikael Delta
Rainin' in Paradize - Manu Chao
Rootless Tree - Damien Rice
Starlight - Muse

Καλη βδομαδα και καλο μηνα, εστω και καθυστερημενα...

Rainin' in Paradize

Χθες ακουσα στο ραδιο για πρωτη φορα το καινουργιο single το Manu Chao, απο τον δισκο του που βγαινει το Σεπτεμβριο. Το τραγουδι του υπαρχει στο site του Manu Chao και μπορει να γινει download δωρεαν. Παιζεται συνεχεια στο winamp μου, ειναι αρκετα ρυθμικο και σε προκαλει να χορεψεις!!!! Ανυπομωνω να ακουσω και αλλα τραγουδια απο τον υπολοιπο δισκο. Ειναι μεγαλο πραγα να περιμενει ολος ο πλανητης σου τον καινουργιο σου δισκο. Επισης μου αρεσαν και οι στιχοι και οτι συνεχιζει,το εκανε και με τους Mano Negra, να πολικοποιει τα τραγουδια του.

Στιχοι:

In Zaire
was no good place to be
Thi world go crazy
Its an atrociti


In Congo
Still no good place to be
Them kill me buddy
Its a calamity

Go Masai Go Masai, be mellow
Go Masai Go Masai, be sharp

In Monrovia
This no good place to be
Weapon go crazy
Its an atrocity

In Palestina
Too much hypocrisy
This world go crazy
Its no fatality

Go Masai Go Masai, be mellow
Go Masai Go Masai, be sharp

Today its rainin
Today its rainin
Today its rainin in paradize

In Baghdad
Its no democracie
that’ just because
Its a US country!

In Fallouja
to much calamity
this world go crazy
its no fatality

Go Masai Go Masai, be mellow
Go Masai Go Masai, be sharp

In Jerusalem, In Monrovia , guine bissao,
Be sharp
In Jerusalem, in Monrovia , guine bissao,
Today its rainin.....

Για την Αμαλια...

“ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΜΑΛΙΑ”

«Ο ασθενής έχει το δικαίωμα του σεβασμού του προσώπου του και της ανθρώπινης αξιοπρέπειάς του.»

(σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 47 του Ν. 2071/ 1992)

«Να γίνουν εξαίρεση οι αλμπάνηδες ρε παιδιά, όχι ο κανόνας…»

(Αμαλία Καλυβίνου, 1977-2007)

Από την ηλικία των οκτώ ετών, η Αμαλία ξεκίνησε να πονάει. Παρά τις συνεχείς επισκέψεις της σε γιατρούς και νοσοκομεία, κανένας δεν κατάφερε να διαγνώσει εγκαίρως το καλόηθες νευρίνωμα στο πόδι της. Δεκαεπτά χρόνια αργότερα, η Αμαλία έμαθε ότι το νευρίνωμα είχε πια μεταλλαχθεί σε κακόηθες νεόπλασμα.

Για τα επόμενα πέντε χρόνια η Αμαλία είχε να παλέψει όχι μόνο με τον καρκίνο και τον ακρωτηριασμό, αλλά και με την παθογένεια ενός Εθνικού Συστήματος Υγείας που επιλέγει να κλείνει τα μάτια στα φακελάκια κι επιμένει να κωλυσιεργεί με παράλογες γραφειοκρατικές διαδικασίες. Εκτός από τις ακτινοβολίες και τη χημειοθεραπεία, η Αμαλία είχε να αντιμετωπίσει την οικονομική εκμετάλλευση από γιατρούς που στάθηκαν απέναντί της και όχι δίπλα της. Πέρα από τον πόνο, είχε να υπομείνει την απληστία των ιδιωτικών κλινικών και την ταλαιπωρία στις ουρές των ασφαλιστικών ταμείων για μία σφραγίδα.

Η Αμαλία άφησε την τελευταία της πνοή την Παρασκευή 25 Μαϊου 2007. Ήταν μόλις 30 ετών.

Πριν φύγει, πρόλαβε να καταγράψει την εμπειρία της και να τη μοιραστεί μαζί μας μέσα από το διαδικτυακό της ημερολόγιο. Στην ηλεκτρονική διεύθυνση http://fakellaki.blogspot.com, η νεαρή φιλόλογος κατήγγειλε επώνυμα τους γιατρούς που αναγκάστηκε να δωροδοκήσει, επαινώντας παράλληλα εκείνους που επέλεξαν να τιμήσουν τον Ορκο του Ιπποκράτη. Η μαρτυρία της συγκίνησε χιλιάδες ανθρώπους, που της στάθηκαν συμπαραστάτες στον άνισο αγώνα της μέχρι το τέλος.

«Ο στόχος της Αμαλίας ήταν να πει την ιστορία της, ώστε μέσα απ’ αυτήν να αφυπνίσει όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους και συνειδήσεις. Κυρίως ήθελε να δείξει ότι υπάρχουν τρόποι αντίστασης στην αυθαιρεσία και την εξουσία των ασυνείδητων και ανάλγητων γιατρών, αλλά και των γραφειοκρατών υπαλλήλων του συστήματος υγείας.»

(Δικαία Τσαβαρή και Γεωργία Καλυβίνου - μητέρα και αδελφή της Αμαλίας)

Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 77 του Ν. 2071/1992, θεωρείται πειθαρχικό παράπτωμα για τους γιατρούς του Ε.Σ.Υ:

«Η δωροληψία και ιδίως η λήψη αμοιβής και η αποδοχή οποιασδήποτε άλλης περιουσιακής παροχής, για την προσφορά οποιασδήποτε ιατρικής υπηρεσίας.»

Η Αμαλία Καλυβίνου αγωνίστηκε για πράγματα που θεωρούνται αυτονόητα σε ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος. Δυστυχώς δεν είναι και τόσο αυτονόητα στην Ελλάδα. Συνεχίζοντας την προσπάθεια που ξεκίνησε η Αμαλία, διαμαρτυρόμαστε δημόσια και απαιτούμε:

* ΝΑ ΛΗΦΘΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΜΕΤΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΩΣΤΕ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΤΑ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ ΚΑΙ Η ΑΝΙΣΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΕΠΙΦΕΡΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΩΝ ΑΣΘΕΝΩΝ

* ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΠΙΟ ΕΥΕΛΙΚΤΟΣ Ο ΚΡΑΤΙΚΟΣ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΗ ΘΡΗΝΗΣΟΥΜΕ ΞΑΝΑ ΘΥΜΑΤΑ ΤΩΝ ΧΡΟΝΟΒΟΡΩΝ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΩΝ

* ΝΑ ΕΠΙΒΛΗΘΕΙ ΑΥΣΤΗΡΟΤΕΡΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΣΤΗ ΔΙΑΠΛΟΚΗ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΚΑΙ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟΥ

* ΝΑ ΑΞΙΟΠΟΙΗΘΟΥΝ ΟΙ ΑΝΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΕΣ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑΚΕΣ ΥΠΟΔΟΜΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΣΥΝΕΧΗΣ ΚΑΙ ΑΡΤΙΑ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΓΙΑΤΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΝΟΣΗΛΕΥΤΕΣ ΤΟΥ Ε.Σ.Υ.

* ΝΑ ΚΑΘΙΕΡΩΘΕΙ Η ΨΗΦΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΦΑΚΕΛΟΥ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΩΣ, ΩΣΤΕ ΝΑ ΕΠΙΣΠΕΥΔΕΤΑΙ Η ΣΩΣΤΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΙΑ

ΑΣ ΠΑΨΕΙ ΠΛΕΟΝ Η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΩΝ, ΠΟΥ ΠΡΟΤΙΜΟΥΝ ΝΑ ΛΑΔΩΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΠΑΡΑ ΝΑ ΑΜΕΙΒΟΝΤΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΩΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ.

* ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ

* ΟΧΙ ΑΛΛΗ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑ
* ΟΧΙ ΑΛΛΟΣ ΕΜΠΑΙΓΜΟΣ

ΔΙΚΑΙΟΥΜΑΣΤΕ ΔΩΡΕΑΝ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ. ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ.

Την επόμενη φορά που θα χρειαστεί να δώσετε φακελάκι, μην το κάνετε. Προτιμήστε καλύτερα να κάνετε μια δωρεά. Η τελευταία επιθυμία της Αμαλίας ήταν η ενίσχυση της υπό ανέγερση Ογκολογικής Μονάδας Παίδων

(Σύλλογος Ελπίδα, τηλ: 210-7757153, e-mail: infο@elpida.org, λογαριασμός Εθνικής Τράπεζας: 080/480898-36, λογαριασμός Alphabank: 152-002-002-000-515. Θυμηθείτε να αναφέρετε ότι η δωρεά σας είναι “για την Αμαλία”).

ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΗΣ ΑΜΑΛΙΑΣ

H AΘηνα του Βορρα

Επιτελους πηρα και τα αποτελσματα απο τις 2 τελευταιες εργασιες και μενει μονο η πτυχιακη μου, που ηδη κανω την ερευνα της. Αφου εχασα και το 3μερο στο Αμστερνταμ με τους συμφοιτητες μου,επειδη χρησιμοποιησα τα extensions στο deadline, εξαφανιστηκα στο "σπιτι" μου, στο Edinburgh, την Αθηνα του Βορρα. Ειχα αφησει το μυαλο μου εκει εδω και 3 χρονια που εφυγα και πηγα να το συναντησω...

Ειναι ωραια να γυρνας στο μερος που μεγαλωσες, απο τα 18+ μεχρι τα 26+ , και ειναι ακομα πιο ωραιο να βλεπεις μια πολη να εξελισσεται, παλιο φιλο που παντρευτηκε και αλλους που ισως παντρευτουνε γρηγορα... Φιλη που την γνωρισες στα πρωτα βηματα της στην πολη και τωρα φευγει (το σιγουρο ειναι οτι οποτε γυρναω, θα σε ψαχνω, ειτε να παμε για φαγητο και μπυρα ή ειτε να μου γκρινιαξεις ή για μια απλη συζητηση) και ενα ατομο που γνωρισες στον κοσμο του φανταστικου και προσπαθεις να δεις πως ειναι αναμεσα σε αλλους ανθρωπους...και γνωστους που εγιναν πλεον μονιμοι κατοικοι. Και που ξερω οτι μολις πρωτοπηγαν καταριοντουσαν θεους και δαιμονες, για αυτη την αφιλοξενη πολη. Οπως εκανα και εγω...που τις δυο πρωτες μερες μου εκλαιγα που εφυγα απο την φοιτητικη ζωη της Θεσσαλονικης και πηγα τοσο μακρια. Αλλα εμεινα 8 χρονια και πλεον την νοιωθω σπιτι μου.



Θελω να βαλω και αλλες φωτογραφιες απο Εδιμβουργο, αλλα προς το παρον δεν εχω τις δικες μου μαζι μου.... στο μελλον σιγουυα. Παντως αξιζει να παει καποιος, εστω και για λιγες μερες, γιατι ο ρυθμος της πολης ειναι φανταστικος.

Forbidden Poetry - Mikael Delta

Μολις ακουσα στο ραδιο οτι σημερα το βραδυ επαιξε ο Μιχαλης Δελτα στην Ρωμαικη αγορα στην Πλακα. Θα παρουσιαζε τον καινουργιο του δισκο, Forbidden Poetry, μαζι με την Τανια Τσανακλιδου. Αν κρινω απο την ορχηστρα θα ειναι πολυ ωραια βραδια (2 πρωτα βιολιο, 2 βιολια, 2 βιολες, 2 τσελο, πιανο, πληκτρα, μπασο και ντραμς). Mακαρι να ημουνα εκει...

Δεν εχω ακουσει ακομα το δισκο, αλλα προσφατα ανακαλυψα ενα αλλο κομματι του,το Freedom. Ειναι αποκλειστικα στην συλλογη "A secret place" που επιμεληθηκε η Μαρια Παρουση, η ιδια εχει γραψει και τους στιχους για το τραγουδι. Ισως επειδη δεν ειμαι και στις καλυτερες μερες μου με τονωσε, το εχω στο repeat στο mp3 player και απλα μου φτιαχνει την μερα.



"What the fuck do you think is gonna happen?
Things don't just happen, you make them happen.
Maybe your life is weird but it's yours.
It's your only chance, live it now!
What the hell are you waiting for? You know what?
You're free, you wanker, you just don't fucking know it..."

Καλη αρχη...